سازد مخيّر است ، و بنا بر قول شيخ در « مصباح » و شهيد در « ذكرى » تعيّن تكبير هفتم افضل است ، نهايتش مستندش غير ظاهر است - و اللَّه أعلم » . [ آداب قرائت در نماز ] پس بعد از آنكه فارغ شدى از خواندن دعاى سيّم ، بايد كه آهسته بگوئى : اعوذ باللَّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم . [ پناه مىبرم به خداى شنوا و دانا از شيطان رانده شده ] . و بدان كه استعاذه نزد علماى ما - أنار اللَّه برهانهم - مخصوص به ركعت اولى است و بس ، و بعد از آن شروع در قرائت نموده سورهء فاتحه را بخوان . و بايد كه به ترتيل و بلند بخوانى و وقوف را در موضع خود رعايت كنى . [ معنى و بيان ترتيل ] مترجم گويد : « ببايد دانست كه ترتيل عبارت از رعايت تأنّى و آهستگى است در قرائت كه تند و به شتاب خوانده نشود ، و واضح گفتن حروف و الفاظ بر وجهى كه جمعى كه شنوند حرف جرف آن را توانند شمرد ؛ مأخوذ است از قول عرب در صفت دندانهاى از هم گشاده كه ثغر رتل و مرتّل ؛ و ثغر ، دندانست . و از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده است كه آن حضرت فرمودند : التّرتيل حفظ الوقوف و بيان الحروف . يعنى « ترتيل رعايت كردن وقف تام و وقف حسن است در حال قرائت ، و اتيان حروف بر صفاتى كه قرّاء اعتبار كرده‌اند مثل همس و جهر و استعلا و اطباق و غنّه و امثال آن . و ترتيل مذكور به هر يك از اين دو تفسير كه مذكور شد سنّت است ، و قرائت بدون رعايت آن نيز در نماز مجزى است . و بعضى كه امر را